Speleologie
Het karstverschijnsel is nadrukkelijker in de geografie van het noordoosten en westen van de regio. De belangrijkste holen bevinden zich in kalkhoudende streken zoals de Aralar, de Urbasa en uiteraard in de Larra, waar zich een aantal van de diepste putten van Europa, zoals de bekende Sima de San Martín, die meer dan 1.300 meter diep is, bevindt.
Elke grot heeft zijn eigen kenmerken, zowel wat betreft de samenstelling ervan als de grotformaties of de technische moeilijkheidsgraden om de gangen te doorlopen. Om deze reden kan niet gegeneraliseerd worden als men het over de Navarrese grotten heeft en is het nodig om naar elke grot afzonderlijk te verwijzen. Sommige van de meeste bezochte zijn:
- Los Cristinos: een van de mooiste grotten van de Sierra de Urbasa.
- Auandi: ook in de Urbasa met meertjes getekend door stalactieten.
- Tximua (“aap” in het Baskisch): deze grot wordt zo genoemd vanwege zijn antropomorfe kenmerken. De grot heeft talrijke stalagmieten en heeft een hoge technische moeilijkheidsgraad. Vandaar dat deze grot een grote kennis van de speleologische dynamieken van afdalen en klimmen vereist. Tximua bevindt zich eveneens in de Urbasa.
- Basaura: gelegen in de Sierra de Lóquiz, heeft vele galerijen of meanders van de ondergrondse rivier waardoor deze grot wordt gevormd. Er zijn gecompliceerde doorgangen en er is specifiek materiaal voor nodig.
- Ormazarreta: deze grot lijkt op de Tximua, maar deze bevindt zich in de Aralar en heeft een hoge technische moeilijkheidsgraad. Er zijn zeer mooie en grote stalagmieten.
Arrarats, Aezkoa, Ezkaldo in de Baztán of de grot van de Ibón in de Roncal, die moelijk bereikbaar is en een grotkamer met stalactieten bevat, zijn andere benoemenswaardige voorbeelden, hoewel er verdeeld over heel Navarra oneindig veel holen bestaan.
Praktische informatie
