Organiseer uw reis

Lana-vallei en zijn meilers

Valleien

Multimedia

Carbonera en Viloria. Valle de Lana
Ulibarri. Valle de Lana
Viloria. Valle de Lana
Carbonera de Lana

Meteorologie

Carbonera en Viloria. Valle de Lana
De Lana-vallei bevindt zich in het middenwesten van Navarra, op 72 km van Pamplona. Wegens de geografische afzondering en de winterse kou heeft het dal ook wel de bijnaam het Navarrese Rusland. Het is een van de meest afgelegen en onbekende valleien van de regio, een plek waar de tijd lijkt te zijn stilgestaan. Met de kalkoudende bergkammen van het Lokiz-gebergte op de achtergrond, bestaat de Lana-vallei uit vijf kleine dorpen die rondom hun respectieve kerkjes zijn gelegen: Viloria, Narcué, Ulibarri, Galbarra en Gastiain. Een voortreffelijke manier om de paradigmatische hoekjes van Lana te leren kennen is een wandeling te maken vanaf een van deze vijf gemeenten.

Via het hoofddorp Galbarra heeft men toegang tot de vallei. Van daaruit kan men naar Ullibarri gaan. Dit bijzonder mooie dorpje ziet er het best verzorgde uit met zijn stenen huizen en de bewaard gebleven voormalige wasplaats. Maar Viloria is zonder twijfel het beroemdste dorp. Het was het toneel van de film Tasio van Montxo Armendáriz. Een film over het harde leven van de kolenhandelaars die vroeger maandenlang in de bergen woonden. Het was geen toeval dat de cineast dit dorp uitkoos, want in de Lana-vallei is het oude beroep voort blijven bestaan en wordt nog steeds op traditionele wijze houtskool gemaakt. Daarom walmen de meilers elke zomer weer op "de droogvloeren" van Viloria (aan het eind van het dorp).

Hoewel de productie van houtskool tot halverwege de twintigste eeuw gebruikelijk was in de Pyreneese valleien en in het natuurpark van Urbasa-Andía, is de Lana-vallei het laatste bolwerk waar deze activiteit nog steeds wordt uitgevoerd. De procedure is al eeuwenlang hetzelfde. Alles begint met het verzamelen van brandhout en eindigt met de verkoop van de brandstof. De houtskool die vroeger voor de ijzergieterijen bestemd was, wordt nu hoofdzakelijk gebruikt voor de kookkachels van grillrooms. Een ander verschil is dat de houtstapels tegenwoordig in het dorp worden gemaakt en niet in de bergen, waardoor de hutten van de kolenhandelaars nu leeg staan en hun dieet afwisselender is. Zij aten toentertijd namelijk alleen maar tuinbonen. Zoals zij zelf wel zeggen "ons ontbijt, onze middag- en onze avondmaaltijd bestond uit tuinbonen".

Het geheim van de verkrijging van houtskool is dat het brandhout wordt verkoold en niet verbrand, want dan zou men alleen as krijgen. Het meest gebruikte brandhout is eikenhout vanwege zijn kwaliteit. Om een meiler te maken worden eerst de stukken hout op een cirkel van aarde gelegd met de dikste stukken aan de basis en de dunste bovenop met een gat in het midden die wordt opgevuld met hooi, bladeren of grond. Daarna worden de gloeiende kolen binnenin gelegd zodat het hout langzaamaan wordt verkolen. Hoe groter de doorsnede van de houtstapel, hoe langer het verkolen duurt. De kleur van de rook en de verbrande grond geven het optimale verkoolmoment aan. Dan laat men de houtskool enkele dagen afkoelen en vervolgens wordt de stapel afgebroken en de in houtskool omgezette stukken hout verwijderd. Een spektakel zonder weerga die van de Lana-vallei een unieke plek maakt.
[+ informatie]

Ligging

Rondleiding

Bemiddelingsbureaus:

Opmerkingen

El verano es la época de las carboneras.

Tijden, data en prijzen zijn oriëntatief. U wordt aangeraden om voor bevestiging contact op te nemen met de verantwoordelijke instantie.