Kaart en zoeken

De Sierra de Urbasa

Bergen en gebergten
Balcón de Pilatos
Miljoenen jaren geleden veranderde het reliëf van een grote hoogvlakte, Zunbeltz of Lizarraga genaamd, voor altijd. Er vond een gigantische tectonische bodemverzakking plaats die de opening van een grote doorgang tussen de reeds bekende gebergten van Urbasa en Andía veroorzaakte. Op de overgang tussen het Atlantische en het mediterrane Navarra vormden beide siërra's een uitgestrekt Natuurpark ten westen van de autonome regio.

Weilanden en loofrijke beukenbossen wisselen elkaar af in dit beschermde schilderachtige landschap, waarvan de zuidelijke grens bruusk op de Vallei van de Améscoas valt en het indrukwekkende natuurlijke uitkijkpunt van het keteldal van de bron van de Urederra vormt.

In de informatiecentra kunt u gegevens verzamelen over dit Natuurpark, de recreatiezones, informatiepunten, flora en fauna en de bewegwijzerde wandelpaden die u door het natuurschoon van bossen en steile rotsen leiden. Landschappen vol weerklanken van het leven dat jagers, herders, hout- en kolenhandelaars eeuwenlang leidden. Het megalietenmonument van het Urbasa-gebergte wordt niet met borden aangegeven waardoor het ingewikkeld is om er te komen.

Het Natuurpark van Urbasa-Andía, gelegen ten westen van Navarra, is gevormd door het Urbasa- en het Andía-gebergte. De autoweg NA-120 verbindt Etxarri-Aranatz met Estella-Lizarra en loopt door het Andía-gebergte. Ter hoogte van kilometer 20 bevindt zich op luttele meters van de weg een Romeinse heerweg, getuige van een tijdperk waarin deze weg Valdega met de Arakil-vallei in verbinding bracht. Dit gebergte biedt de bezoeker een van de spectaculairste plekjes van het park: het klooster van Iranzu.

Als u de autoweg NA-7183 neemt, die Olazti/Olazagutía met Estella-Lizarra verbindt, kunt u het massief doorkruisen en de auto op verschillende plekken parkeren. Bij de noordingang wordt aanbevolen een bezoek te brengen aan het Informatiecentrum, dat zich verdiept in de landschappelijke, ecologische en culturele waarden van het natuurpark. In het zuiden brengt de Borda de Severino - "borda" is de benaming voor de hutten die onderdak verleenden aan herders en vee -, omgebouwd tot Interpretatieruimte, de levensstijl van de herders in herinnering. Hierin wordt een kolenmijn nagebootst en de traditionele gebruiken van het Urbasa-gebergte in herinnering gebracht. Vele dolmens, menhirs en cromlechs tonen aan dat hier sinds 100.000 jaar mensen hebben geleefd.

Het Natuurpark heeft meerdere uitkijkplaatsen die een compleet overzicht van de uitgestrektheid en rijkdom van het park bieden: de Balcón de Pilatos, gelegen in het hoogste deel van het keteldal waar de Urederra ontstaat (bereikbaar vanaf de NA-718), het uitkijkpunt van Lizarraga (bereikbaar vanaf de N-120) en het panoramaplateau dat naast het Paleis van Urbasa is aangelegd (bereikbaar via de NA-718).

Indrukwekkende beukenbossen bedekken 70% van het gebied waar ook andere soorten groeien zoals taxussen, jeneverbesstruiken en pijnbomen. Op de rasos, vlakten op een hoogte van rond de 1000 meter, maakt het bos plaats voor weidegronden waar heide en haagdoorns groeien. Hier is het gebruikelijk om paarden en schapen te zien grazen. Deze laatste leveren de melk waarvan de heerlijke Idiazábal-kaas wordt gemaakt. Op de grootste vlakte van allemaal, de Raso, staat een zeventiende-eeuws paleis dat thans gesloten is.

Een andere eigenschap van dit natuurpark is dat er geen rivieren zijn. Het water sijpelt door het kalkhoudende terrein en stroomt onder de grond door talrijke diepe gaten en scheuren, die graag worden bezocht door de liefhebbers van de speleologie. Soms borrelen deze ondergrondse stromen op in de vorm van watervallen. Twee bronnen zijn overweldigend: die van de rivier de Urederra in het Urbasa-gebergte (bereikbaar vanaf Baquedano) en die van de rivier de Ubagua in het Andía-gebergte (bereikbaar vanaf Riezu). Beide rivierbronnen kunnen via een eenvoudige wandeling worden bezocht.

Overal in het natuurpark zijn andere bewegwijzerde wandelroutes met verschillende moeilijkheidsgraden aanwezig. Aan de hand van deze routes zult u de bijzondere eigenschappen van het park leren kennen. De bekendste zijn:
- De route van de bronnen (Urbasa), een 4,5 km lange rondroute, die begint bij de Borda de Severino, heeft weinig hoogteverschillen en loopt langs diverse bronnen en door mooie landschappen.
- De herdersroute is een eenvoudig 7,6 km lang pad dat door bossen en vlakten loopt en waar men kan leren van de gebruiken van de veehouders van Urbasa. De route vangt aan bij het Informatiecentrum en eindigt bij de Borda de Severino.
- De 3,8 km lange Bergbeklimmersroute (Urbasa), die naar het hoogste klif (1.113 m) in het noorden van het gebergte loopt, is een traject met een gemiddelde moeilijkheidsgraad. Hij begint bij het Informatiecentrum en volgt de oude "zoutweg", die vroeger werd gebruikt om het zout vanaf de nabij gelegen plaats Salinas de Oro te vervoeren
- Dulanztz en Cañón del Iranzu (Andía), een 18,6 km lang wandelpad in de vorm van een racket, dat begint vlak bij het klooster van Iranzu en eerst de loop van de rivier volgt en vervolgens bergopwaarts via loofrijke bossen naar de top van de Dulantz gaat.

  • Route aanbevolen om de omgeving van Urbasa en Andía beter te leren kennen.
  • [+ informatie]

    Ligging

    Tijden

    Otoño: Centro de Información de Urbasa.

    • Cerrado hasta Semana Santa 2018: consultar  la página web del Parque Natural de Urbasa - Andía (www.parquedeurbasa.es).

    Invierno: CIN cerrado. Consultar fechas de próxima apertura en la página web del Parque Natural de Urbasa - Andía (www.parquedeurbasa.es).

    Rondleiding

    Bemiddelingsbureaus:

    Tijden, data en prijzen zijn oriëntatief. U wordt aangeraden om voor bevestiging contact op te nemen met de verantwoordelijke instantie.

    Parktische informatie