Wat wil je?

Pelgrimsroute door Aragon. Etappe 2: van Sangüesa naar Monreal (26,5 km)

Pelgrimsroute door Aragon. Etappe 2: van Sangüesa naar Monreal (26,5 km)

Vanaf de brug van Sangüesa volgen we de weg naar Pamplona om de afslag naar Rocaforte te nemen. Na een aantal meter verlaten we de geasfalteerde weg en nemen we een pad dat langs een papierindustrieterrein loopt. De oude weg loopt omhoog naar het dorpscentrum van Rocaforte, gelegen op de voorzijde van een gebergte, hangend boven de vallei. In dit dorp, dat "Sangüesa la vieja" (het oude Sangüesa) wordt genoemd, vormt de schoonheid van zijn straten en oude huizen een contrast met het industriële landschap van de onmiddellijke omgeving.

Vanaf het laag gelegen gedeelte van Rocaforte wordt de weg vlakker tot aan een bergkloof, waarlangs men naar beneden loopt. Aan het begin, rechts van ons, lopen we het indrukwekkende, reeds in vervallen staat verkerende gebouw van het Oratorium van San Bartolomé voorbij. Iets verderop lopen we langs de Fuente de San Francisco, een gezellig plekje om even uit te rusten. Na de klim komen we bij een ruime, glooiende vallei die wordt geflankeerd door twee gebergten, waarvan er een, het Salajones-gebergte, wordt gekroond door de windmolens van het windmolenpark. We lopen door wijngaarden en korenvelden met oude door de tijd vervallen en in onbruik geraakte veekralen.

Na de grenspaal van Aibar komen we bij de Cañada Real die van Murillo el Fruto naar Salazar, loodrecht op onze route, loopt. Op dit kruispunt bevindt zich een rustzone met fontein, van waaruit de vallei smaller wordt en de route landelijker.

Via een graspad gaat de route moeiteloos verder bergopwaarts door het dal en komt langs een populierenbos zonder rivier. Bijna op de Alto lopen we onder de weg door en beklimmen we de laatste helling via een steenachtig pad. Op de andere helling, strekt zich voor onze voeten de Cuenca de Lumbier uit en, op de achtergrond, als het een heldere dag is, wordt het silhouet van de Pyreneeën afgetekend.

Via de noordkant loopt het pad bergafwaarts tussen een stuk met jonge pijnbomen door, in het begin in de buurt van de autoweg. Als we de bescheiden bergpas van San Babil hebben bereikt, loopt het pad door een herbebost stuk met volwassen lariksen af naar een bergkloof waar zich een grindpad bevindt dat snel weer wordt verlaten voor een smal pad. De route loopt een heel stuk over de helling van een berg met grove dennen, eiken en buksen, waar nog de contouren van oude landbouwgronden te zien zijn. Op deze manier bereikt men het valleitje van Olatz, waar we via een onverharde weg omhoog lopen.

Een smalle doorgang op de weg wijst op de ingang van Olatz, de naam van een onbewoond middeleeuws dorp uit het eind van de vijftiende eeuw, dat zoals zovele andere dorpen waarschijnlijk ten gevolge van de pest is uitgestorven. Thans is dit een klein dal met een smalle strook bouwgrond en hellingen met dichte bossen. De Camino loopt verder door de vallei via een zandpad totdat de metalen uitgang wordt bereikt. Hier bevindt zich een stevig pad dat we na luttele kilometers verlaten via een kleine weg die een dennenbos ingaat. De route verandert weer van vallei en we lopen Ibargoiti binnen. Nadat we de landbouwgronden achter ons hebben gelaten, brengt een landweggetje ons vreedzaam naar Izco.

Je kunt de Foz van Lumbier ook vanuit Sangüesa bereiken. Steek de ijzeren brug over en ga door tot in Liédena om er de bergengte binnen te gaan, te doorkruisen en weer te verlaten in de richting van de Loiti-hoogte. In Izco keer je weer naar het pad terug.

Vanuit Izco loopt de rechtstreekse route langs een landweggetje naar Abínzano. Links van ons, boven de Sierra de Izco, draaien de gigantische wieken van een windmolenpark.

Als we het oude dorpscentrum van Abínzano zijn doorkruist, gaat de route verder via een landweggetje langs een aantal veestallen. Dit landweggetje loopt langs een heuvelachtig gebied met voortdurend beklimmingen en afdalingen langs grote graanvelden, tussenliggende eikenbosjes en frequente riviertjes, die het landschap met hun rijen populieren verlevendigen. De richting van onze route wordt bepaald door de enorme berg de Elomendi Higa de Monreal die zich op indrukwekkende wijze verheft. Aan de andere kant van de vallei bevindt zich het minder ranke berggebied van de Peña Izaga, waar we op de top de kapel van San Miguel kunnen ontwaren.

Via de brug Puente Grande over de rivier de Elorz bereiken we Salinas de Ibargoiti. Voordat we bij de kerk aankomen, loopt een onverharde weg bergafwaarts naar de rivier de Elorz, een waterweg die we met behulp van een brug doorwaden. Via de linker rivieroever loopt de weg een schaduwrijk bos in, met eerst pijnbomen en daarna eiken. Dichtbij Monreal steekt de weg de rivier de Elorz weer over, deze keer via een loopbrug, waarna we via de verharde straten het dorp inlopen.

etapa 5

Wat te doen en te zien na afloop van de etappe?

  • Wandeling door Monreal: Calle del Burgo, gezellige, betegelde straat met mooie huizen
  • Bezoek aan de kerk Nuestra Señora de la Natividad (zomers geopend van 10.30 tot 13.00u en van 17.30 tot 20.00u. In de winter alleen voor de mis).
  • Duik in het zwembad van Monreal in de zomer (van juni t/m september) Er zijn geen speciale kortingen voor pelgrims
  • Lunch en/of diner in het parochiecentrum (sociëteit van het dorp): 9,50€ gemiddelde prijs pelgrimsmenu

Overige gegevens van belang

  • Voor meer informatie: pelgrimsherberg en parochiecentrum
  • Voor het afstempelen van de pelgrimspas: pelgrimsherberg en parochiecentrum

<< Terug