Antolatu bidaia

Donejakue bidea Jakatik. Zangozatik Elora

Camino de Santiago
Senderismoa

Multimedia

Sangüesa
Sangüesa
Monreal
Monreal
Sangüesa
Zangozako zubitik Iruñeko errepidea hartu eta Rocafortera doan bidea hartzen da. Handik metro gutxira asfaltoa utzi eta paper-industriako barrutia inguratzen duen bidea hartuko dugu. Bide zaharrak gora egin eta Rocaforteko herrigunean sartzen da. Hau mendi bateko aurrealdean dago, ibarraren gainean zintzilik. "Zangoza zaharra" deitu izan zaion herri honek kontraste izugarria eskaintzen du: karrika eta etxe zaharren edertasuna eta ondo-ondoan dituen industrien paisaia.

Rocaforteko beheko aldetik bidea laua da eta amildegi bateraino iristen da. Hor gora egiten du, hondatua dagoen eraikin izugarria alde batean utzita: San Bartolome otoiztegia. Aurreraxeago, San Frantziskoren iturriaren ondoan pasatzen da. Leku atsegina da, eta bertan gelditzeko gogoa ematen du. Igoera bukatuta, ibar zabala eta leuna daukagu, bi mendilerrok mugatuta. Horietako batek, Salajones izenekoak, parke eoliko bateko haize errotak ditu goiko aldean. Mahasti eta laboreak dituzten soroen artean ibiliko gara eta denborak eta ez erabiltzeak hondatutako ukuiluak daude han-hemenka.


Oibarko muga igarota, Murillo el Fruto eta Zaraitzu lotzen dituen abelbidea aurkituko dugu, gure ibilbidearen perpendikularrean. Hemendik aitzinera, ibarra estutzen da eta bidea pixka bat zakartu egiten da.

Belar-bide batetik joanda, bideak ibarra neke handirik gabe gainditzen du, ibairik ez duen makaldi baten ondotik igaroz. Kasik gaineko aldean, errepidea lurpeko pasagune batetik zeharkatuko dugu eta azken malda bide harritsu batetik gaindituko dugu. Beste isurialdean, gure azpian, Irunberriko arroa zabaltzen da eta, hondoan, eguna argia bada, Pirinioetako silueta ikusten da.

Iparraldeko mendi-hegaletik bideak behera egiten du landatutako pinu gazteen artean, hasieran errepidetik hurbil. San Babil mendilepo xumera iritsi ondoren, bidea landatutako larizio pinu helduen artean doa, eta amildegi batera jaitsita, legarrezko pista bat aurkitzen du. Laster utziko du berriro, bidexka mehar
batetik jarraituta. Tarte handi batean bidea erdiko mendi hegalean barna dabil pinu gorriz, haritzez eta ezpelez osaturiko mendian. Bertan, oraindik ere, aspaldiko soroen mugak hautematen dira. Modu horretan Olazko ibar txikira iritsiko gara, eta lurrezko bide batetik igoko gara bertatik.

Bidean dagoen atakak jakinarazten digu Olatz herrian sartu garela. Erdi Aroko herri baten izena da hori, eta beste hainbeste bezalaxe, XV. mendean hutsik gelditu zen, ziur aski izurritearen ondorioz. Gaur egun ibar txikia da eta landutako lur-zerrenda dago bere beheko aldean, eta mendi-hegalak baso sarriz osatutakoak dira. Bideak ibarrean gora jarraitzen du lurrezko pista batetik, ateratzeko dagoen metalezko atakaraino. Han pista sendoa aurkituko dugu, eta handik metro gutxira, pista hori utziko dugu pinudi batean sartzen den bide estua hartuta. Berriz ere, bidea ibarrez aldatuko da; Ibargoitin sartuko gara. Landutako sorora aterata, nekazaritzako pista batek Izkoraino eramanen gaitu, modu atseginean.

Izkotik, nekazaritzako pista bat Abintzaora doa, bide zuzenena hartuta. Gure ezkerraldean, Izkoko mendiaren goialdean, parke eoliko bateko errota-hegalak bira eta bira ari dira.

Abintzaoko herrigune txikia igarota, bidea ganadu habearte batzuen ondoan ateratzen da, nekazaritzako pista on batetik. Hau muinoz beteriko bidean barna dabil, gora eta behera labore soro, harizti eta erreka ugariren artean. Azkeneko hauen inguruko makaldiek paisaia alaitzen dute. Gure bideko norantza zehaztuz, Elomendiko masa handia nabarmentzen da. Ibarraren beste aldean, ez hain lirain, Itzagako peña izeneko mendia dago, eta bere goialdeko gailurrean San Migeleko ermita ikusiko dugu. Elorz ibaiaren gaineko Zubi Handitik igarota, Getze Ibargoitira iritsiko gara.

Getzen, elizara iritsi baino lehentxeago, lurrezko bidea Elorz ibairaino jaisten da. Ibaia zubi baten laguntzarik gabe igaro beharko dugu, eta hori arazo iturri izan daiteke ur-emari handiko garaietan. Ibaiaren ezkerreko aldetik, bidea baso itzaltsu batean sartuko da. Hasieran pinuen artean, haritzen artean geroxeago. Elotik hurbil, bideak berriz ere Elorz ibaia zeharkatuko du, oraingoan oinezkoendako zubi batetik, eta herriko harrizko karriketatik sartuko da.
Un portillo en el camino nos indica la entrada a Olatz, nombre de un pueblo medieval deshabitado a finales del siglo XV. En la actualidad es un pequeño valle con su fondo ocupado por una estrecha lengua de cultivo y las laderas pobladas de densos bosques. El camino continúa remontando el valle por una pista de tierra hasta alcanzar el portillo metálico de salida, donde encontramos una pista afirmada que, a los pocos metros, dejamos por un menguado camino que entra en un pinar. Una vez más, la ruta cambia de valle; entramos en Ibargoiti. Al salir a terreno cultivado, una pista agrícola conduce plácidamente a Izco.

Otra ruta alternativa para conocer la Foz de Lumbier es, saliendo de Sangüesa por el puente de hierro, continuamos hacia Liédena para entrar en la foz, la cruzamos y salimos en dirección al alto de Loiti para retomar el camino en Izco.

De Izco por pista agrícola a Abínzano. A nuestra izquierda, sobre la Sierra de Izco, giran las aspas gigantes de un parque eólico. Cruzado el casco urbano de Abínzano, el camino sale junto a unas naves ganaderas por pista agrícola. Ésta discurre por un trazado de continuas subidas y bajadas entre campos de cereal, bosquetes de roble intercalados y frecuentes regatas, que con sus hileras de chopos alegran el paisaje.

Marcando la dirección de nuestra ruta, se alza imponente la Higa de Monreal. Al otro lado del valle, menos esbelta, se halla la masa montañosa de Peña Izaga, en cuya cresta reposa la ermita de San Miguel.

Por el Puente Grande sobre el río Elorz, llegamos a Salinas de Ibargoiti. Antes de llegar a la iglesia, un camino de tierra baja hacia el río Elorz, cauce que vadearemos con la ayuda de un puente. Por la margen izquierda del río, el camino se interna en un paraje de bosque umbroso, primero de pinos y luego de robles. Cerca ya de Monreal, el camino vuelve a cruzar el río Elorz, esta vez por puente peatonal, y entra por las calles empedradas del pueblo.
[+ ikusi fitxa osoa]

Hasiera: Sangüesa

Bukaera: Monreal

Bidexkaren katalogazioa: Beste batzuk

Bide mota: Hartxintxarra, Lurrezkoa

Forma: Lineala

Zerbitzuak

  • Iturria
  • Seinaleak
  • Taberna

Oharrak

¿Qué ver y qué hacer al terminar la etapa?

- Paseo por Monreal: calle del Burgo, acogedora y enlosada con cuidadas viviendas
- Visita de la iglesia Nuestra Señora de la Natividad (en verano abierta de 10:30 a 13:00 y de 17:30 a 20:00. En invierno sólo antes de la misa.
- Baño en la piscina de Monreal en verano (de junio a septiembre) Precio de entrada: se cobra el precio íntegro. No hay descuentos especiales para peregrinos.
- Comida y/o cena en el centro parroquial (sociedad del pueblo)


Otros datos de interés:

- Para consultar información: Albergue de peregrinos y centro parroquial
- Para sellar la credencial: Albergue de peregrinos y centro parroquial
?Para comprar y/o desayunar: Tienda "Comercio a Mano"
?Esta ruta atraviesa campos de cereal y viñedo y las sombras escasean, lleva agua suficiente y protégete del sol.

Nola iritsi eta mugitu

Desde Pamplona tomar la A-21, desviarse en la salida 39 y continuar por la carretera N 240 y NA 127 hasta Sangüesa.

Ordutegi, data eta prezio orientagarriak. Entitate arduradunarekin baieztatzea aholkatzen da

Informazio praktikoa